Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2008

"Ξεμάγκας..."

Τίτλος δανεισμένος από ένα –κατά πολλούς το ωραιότερο- «απαγορευμένο» ρεμπέτικο τραγούδι. Ο στίχος και τα συναισθήματα που προκαλεί το άκουσμά του, σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπουν σε ρολίστες, δήθεν μάγκες του σήμερα. «Ο μάγκας ξεχωρίζει από το πρόσωπο και από το μπεσαλίκι που ‘χει στο λόγο του», και σίγουρα δεν τον χαρακτηρίζει η φράντζα, η μπάσα θεατράλε φωνή και τα polo μπλουζάκια του γραφικού Γ. Τράγκα. Ούτε η υποκριτική ανησυχία του δημοσιογράφου για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων, αφής στιγμής αφήνει κατά καιρούς εργαζόμενους στην εφημερίδα του απλήρωτους. Πρώην μάγκες, οι συμπαθείς Α.Μ.Α.Ν., που στο Ράδιο Αρβύλα, μπέρδεψαν ανεπιτυχώς τους κανόνες του ραδιόφωνου και της τηλεόρασης, εμμένοντας σε καρικατούρες (βλ.π. Άνθιμος) και με αργούς διαλόγους βγάζουν περισσότερο μιζέρια, παρά γέλιο. Ετεροχρονισμένος μάγκας –και μέχρι να επιτευχθεί η επερχόμενη πλήρης αφομοίωση του ΛΑ.Ο.Σ από τη Ν.Δ., οπότε και θα εκδιωχθεί- ο Πέτρος Τατούλης, πρώην κνίτης, ασκεί την καλύτερη αντιπολίτευση στο κόμμα με το οποίο εκλέγεται. Όταν η παραλία που λιάζεσαι, δεν σ’ αρέσει γιατί κατέφθασε η θεία η Λία με το τραπεζομάντιλο και τους κεφτέδες, παίρνεις τα κουβαδάκια σου και πας σε άλλη (έστω και αν η Αρκαδία δεν φημίζεται για τις ακτές)..Ή, όπως θα έλεγε ο Ουάιλντ, «τίποτα δεν μοιάζει τόσο πολύ με την αθωότητα, όσο η υποκρισία».
Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης